به بهمن ماه

چه آورد بر سرم آن سنگدل نگار من

که جز اویم نمی بینم که جز اویم نمیبویم

که جز عشقش نمیجویم

چه در دل داشت یار من

که جز خوبی نمیگویم

که جز با او نمیپویم

تو ای محبوب تر از جانم

من از عشقت من از قلبت

همه احساس پاکت را

از جان می دانم ..از دل میخوانم

به جز عشقت نمیجویم

به جز با تو نمیپویم

اگر دنیا به کارم سخت گیرد

اگر شادی زمن این بخت گیرد

به بهمن ماه و روز عشاق بهمن

تو سالهاست در این وجودی

تو سالهاست عشقت خفته در من

رنج...