محبوب من

رویش تو و وجود تو

و بارش برف در هم آمیخته

و بهمن را عاشقانه ترین ماه زمستان ساخته

محبوب من

بهمن و زمستان

برف و باران

و عشق و عاشقی

و من

با تو معنا پیدا میکنم و به حقیقت میپیوندم

تو مقیاس تمام هستی من

و معیار تمام احساسم هستی

من در پیله خویش روزی
آسوده خواهم خوابید
و در اندوهی بزرگ
در رویای رویش دوباره
در سرزمین جاویدان
چشمهایم را خواهم بست
دلتنگی امروزم ...و قلب آشوب اکنونم
آواری از درد را بر من رها ساخته
دیگر این روح بزرگ ...
تاب بودن ندارد
اشکهایم همراه من درد را فریاد میزند
و من میدانم
روزی دستهای خورشید را خواهم گرفت
در سرزمین جاویدان
م.ن

وقتی که اشکهایمان جای ما حرف میزند سقف قلب هایمان دارد از درون ریزش میکند

لعنت به هرچی دلتنگیه مخصوصا اگر زیر بارون باشه و دلدارات ......

خدایا توی این شب آرزوها ..آرزو میکنم محبوبم هرجایی که هست...چه بیاد من باشه ...چه نباشه....سلامت و تندرست باشه...و خوشحال ... خدایا ...این چند روز خیلی دلتنگشم ...آرزو میکنم اون مثل من عذاب دلتنگی نداشته باشه. .. خدایا بهش قدرت و پایداری بده تا به اهادامه مطلب

وقتی از همه جا خسته موندی وقتی درمونده درمونده موندی وقتی تمام دلخوشی های دنیا یه دفعه روی سرت آوار میشه وقتی قلبت به یک خاطره خوش...به یک لبخند معشوق بدهکار میشه وقتی گرفتار ترین آدم روزگار گرفتار میشه وقتی دیگه مرد هم کم میاره ... مدام چشم انتادامه مطلب

چه زود آدمها از هم خسته میشن

میدونم ..که این بودنهای دور...این دلتنگی های آزار دهنده ..

روحت را خراش داده و به یغما برده است

ولی میدانی هر لحظه نبودنت مرا سالها پیر میکند

و به انزوا میکشاند. محبوبم

کاش روزگار جور دیگری رقم میخورد

تا هیچگاه زمان خواب بازوانم را از زیر سرت جدا نمیکردم

تا هیچ گاه از مشکلات و دلتنگیها و غمهایی که در سینه داشتی

شانه خالی نمیکردم

کاش روزگار جور دیگری رقم میخورد

گاهی من به این انزوا و اشک ها نیاز دارم

محبوب من امروز آخرین روز ساله و آغاز بهار....و آغاز رویشی نو..... و این سومین بهاری است که ما با هم به آن رسیده ایم در سالی که گذشت ...خوشیها...شادی ها....نگرانیها...ناملایمت های زیادی را از دست روزگار تجربه کردیم و همه گذشتند و سپری شدند و تنها چادامه مطلب

صبح امروز

که به ساعت یادگاری ات نگاه کردم

خوشحال بودم از اعماق قلبم

با اینکه از دلتنگی ات آه کردم

دیدم ساعت ما هنوز هم

روی همان ساعت عاشقی کوک است

محبوبم

غریبی این نیست که توی وطن خودت نباشی

این نیست که از خانواده دور باشی ...

وقتی محبوبت رو نبینی غریب عالمی

و توی غربت خودت آروم آروم میمیری

از درون ذره ذره از بین میری بدون اینکه متوجه بشی

با یک حال غریب و یک دنیا

آرزوهای بلند و یک رویا

من چشم به دور دست دارم

دور دستی که جز تو هیچش پیدا نیست

کاش یادش زحال ما با خبر باشد

وین عشق بر جان و روح او پر اثر باشد

او میخواهد ....

واقعا میخواد مرا...

..........

نه...نه ....

محبوبم...

کاش دلت تنگ شود...

آنگونه که من دلتنگم ..

من که محتاج تو ام ... باز گله ای نیست

در فصل هجوم اندوه جز سکوت هیچ همهمه ای نیست

کجایی که از یاد گیسویت خود را پریشان در باد دیدم

تو مگر سنگدلی

که سکوت و اندوه و دیوانگی و خود را ...

حتی قصه ات را ...همچو عمق یک فریاد دیدم

برسان خود را که در دستان مرگ

من بی تو به هیچ چیزی نرسیدم